تبليغاتX
فکرنوشته ها

فکرنوشته ها

arkm

تو راضی هستی از این کاری که میکنی ؟ 

 مهم نیست که من راضی باشم یا نه … اونی که بغل من میخوابه باید راضی باشه ! راضی باشه تا وقتی میخواد پول بده دست و بالش نلرزه ! چه سوال مسخره ای …!! کی خوشش میاد شب و روز بغل هر کس و ناکسی بخوابه … کی خوشش میاد اجازه بده هر کسی هر کاری دلش میخواد باهاش بکنه ؟ دهناشون بوی گند میده …. اشغالای کثافت چنون تو بغلشون فشارم میدن و دهن کثیفشون رو روی لبام میذارن و میک میزنن انگار منو خریدن … میترسن به اندازه پولی که میخوان بدن لذت نبرده باشن…! فحش میدن ! کتک میزنن ! کارایی رو ازم میخوان انجام بدم که حالت تهوع بهم دست میده … لعنتی ها فکر نمیکنن که منم ادمم ! منم جون دارم … احساس دارم ! اونوخ تو میپرسی راضی ام ؟

تا حالا کتک خوردی …؟ تو دهنت شاشیدن تا حالا ؟ مجبورت کردن زبونت رو بکنی تو مقعدشون ؟ دِ لعنتی تا حالا سه نفر به جونت افتادن هر کاری دلشون بخواد باهات بکنن … اونم وحشیانه ….. تا وقتی ارضا نشدن قربونت برم و عزیزم و فدات بشم ! همینکه ابشون میاد و سست میشن دیگه خبری از قربون صدقه رفتن نیست … تازه به این فکر میفتن با چه کلکی دودره کنن … کیفم رو میزنن …تهدیدم میکنن … ای لعنت به این زندگی …لعنت ! اخرشم با یه لگد از ماشین میندازنم بیرون … مثه یه اشغال …. مثه یه تفاله ! اونوخ میپرسی راضی ام ؟ چند سالم باشه خوبه ؟ من فقط ۲۳ سال دارم … پیر شدم … داغون شدم … چار روز دیگه میشم یه معتاد کنار خیابون ! خیلی زرنگ باشم میشم ماما …. میشم جاکش …میشم ک… کش !!

چرا نمیری کار کنی ؟

حرفای احمقانه نزن تورو خدا … حرفای احمقانه نزن … من باید برم … تواینکاره نیستی … فقط یه فضولی … یه فضول … همین !


+ نوشته شده در  شنبه یکم آبان 1389ساعت 3:7  توسط arkm  | 

 

 

بر روی ما نگاه خدا خنده می زند،
هر چند ره به ساحل لطفش نبرده ایم.

زیرا چو زاهدان سیه كار خرقه پوش،
پنهان ز دیدگان خدا می نخورده ایم

پیشانی ار ز داغ گناهی سیه شود،بهتر ز داغ مهر نماز از سر ریا.

نام خدا نبردن از آن به كه زیر لب،
بهر فریب خلق بگوئی خدا خدا.

ما را چه غم كه شیخ شبی در میان جمع،
بر رویمان ببست به شادی در بهشت.

او می گشاید … او كه به لطف و صفای خویش،
گوئی كه خاك طینت ما را ز غم سرشت.

توفان طعنه، خنده ی ما را ز لب نشست،
كوهیم و در میانه ی دریا نشسته ایم.

چون سینه جای گوهر یكتای راستیست،
زین رو بموج حادثه تنها نشسته ایم.

مائیم … ما كه طعنه زاهد شنیده ایم،
مائیم … ما كه جامه تقوی دریده ایم؛

زیرا درون جامه بجز پیكر فریب،
زین هادیان راه حقیقت، ندیده ایم!

آن آتشی كه در دل ما شعله می كشید،
گر در میان دامن شیخ اوفتاده بود؛

دیگر بما كه سوخته ایم از شرار عشق،
نام گناهكاره رسوا! نداده بود.

بگذار تا به طعنه بگویند مردمان،
در گوش هم حكایت عشق مدام! ما.

“هرگز نمیرد آنکه دلش زنده شد به عشق

ثبت است در جریده عالم دوام ما

+ نوشته شده در  سه شنبه ششم مهر 1389ساعت 15:20  توسط arkm  | 

هوس                         سردرگمی

        نفس                  کابوس

               عشق          نفرت

                       ایمان   شیطان

                                سستی

                                ثواب    گناه

                                فقر          امید

                                شانس           ناامید

                                جذابیت                  برنامه ریزی

                                جوگیری                              پشیمانی

                                غرور                                            حسرت

                                کف دستی                                            اخم

                                بی احترامی                                                آب

                                خیانت                                                             فردا

                                تکبر                                                                     پس فردا

                                من                                                                                شب

                                پوچی                                                                        یا        روز...

 

----------------------------

خدایا

تورو به همین شب های عزیزت

تورو به همه ی آدمهای روزه دارت

تورو به فرشته مرگت

تورو به آب

تورو به دل تک تک آدمهای فقیر و ساده ات

تورو به معصومیت تمام بچه یتیم های یتیم خونه ها

تورو به پاکی فاطمه زهرا (س)

تورو به شب های قدر

تورو به بزرگی خودت

منو آدم کن

                                   

                    

+ نوشته شده در  دوشنبه یکم شهریور 1389ساعت 4:21  توسط arkm  | 

ساعت ۸ صبح

به ندرت پیش میاد کسی منو این موقع صبح بیدار ببینه٬شاید در طول یک سال به تعداد انگشتان دو دست هم نرسه!عجیبه؟به نظر من که نیست چون برای کسی که با صدای اذان صبح به خواب بره ۳-۴ ساعت خواب چیز خیلی کمی به نظر میاد!اما به جز منه تنبل اکثر آدم ها در حال فعالیت و تکاپو هستند.

آدم های متفاوت٬کوچک و بزرگ٬زن و مرد٬پیر و جوان٬خوب٬بد٬معمولی٬خوشتیپ٬خواب آلود٬عنق٬خنده رو٬سوار و پیاده و در نهایت فقیر و پولدار!

این یک دست بودن را دوست دارم٬حداقل واسه سه ربع ساعتی همه یک هدفو دارند و اونم اینه که به جایی که می خوان برسند!شاید مسخره باشه اما منو یاد قبرستان میندازه٬جایی  که همه رو یک دست به ردیف می خوابونند و کاری هم ندارند طرف پسر رئیس بوده یا پسر گدا!(یک دستگی محض!)

ساعت ۸ صبح --- صدای زنگ در

-مامان...یکی بره این درو باز کنه٬یک روز نشد سرمونو عین آدم بذاریم زمین و صدای نحص این زنگ بلند نشه!مامان...مامان!!

اما پشت این در کیه!کیه که صبح به این زودی پشت در خانه ما ایستاده؟اونم با این جدیت زنگ می زنه و تا جوابشو ندی دست بر دار نیست!

آدمو یاد مأمور آب و برقی می ندازه!باز این مأمورها٬مأمور یک کاری هستند و پیغامی با خودشون دارن(قبض ماه بعد!!)

اما این طرز زنگ زدن و اسرار...نکنه طلبکار باشه!اما نه٬بابا که اهل پول قرض گرفتن نیست!پس ...

 

ساعت ۸ صبح --- مامان مشغول صحبت دم در

-رضا مادر زن خورموجی اومده٬اگه چیزی می خوای بدی بیدار شو!حیاط هم نیا اومده داخل نشسته یک کمی استراحت کنه شاید موذب باشه تورو ببینه.من میرم آشپزخونه اگه چیزی داری تا برمی گردم آماده کن تا بهش بدم طفلی راه زیادی اومده!

 

ساعت ۸ صبح ---زن خورموجی

دیگه کی می تونه بخوابه!

وقتی یک آدم٬حالا هر چقدر غریب و ناآشنا رو مشغول گریه کردن می بینی دلت از جا کنده می شه!من که اینجوریم بقیه رو نمی دونم.دیدن اشک هر کسی برام زجرآوره!

اما وقتی زن خورموجی گریه می کنه دل آدم آتیش می گیره.مثل اینه که یه سنگ بزرگ صاف بیاد رو سرت!

نمی دونم تا حالا دیدید کسی از ته ته دلش گریه کنه؟خیلی می خواد سفت باشی٬سنگ باشی که گریت نگیره!

از تختم اومدم پایین و رفتم پشت در حال ایستادم.از اتاقم فقط صدای گریه می شنیدم اما دوست داشتم بدونم چی میگه که این طوری همراش زار می زنه و گریه می کنه!

زن خورموجی-خانم دخترم رفت٬عزیزم رفت٬دختر نازمو کردن زیر خاک٬خاک بر سرم نتونستم براش مادری کنم٬چقدر اذیت شد این آخریا٬چقدر آرزو داشت٬دکترا که جوابش کردن بهش چیزی نگفتیم اما طفلی خودش فهمیده بود آخه چیزی از بچم نمونده بود

خانم شبای آخر چقدر برام حرف زد(گریه برای ۲-۳ دقیقه)

مامان-آروم باش عزیزم٬اینجوری با خودت می کنی دور از جون بلایی سر خودت میاد٬این بچه ها به غیر از تو کسی ندارن٬أروم باش خانمم...

زن خورموجی-خانم٬شبای آخری برام گفت٬از آرزوهاش٬از رویاهاش٬از اینکه می خواسته اونقدر کار کنه و پول دربیاره که مادرش جلوی مردم دست دراز نکنه ............

.

.

.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------

همین الان که دارم می نویسم نمی تونم جلوی خودمو بگیرم!

زن خورموجی چندتا دختر و پسر داره٬دوتای آخر دوقلو هستند یا بهتره بگم بودند!میلاد و دختر خانمی که مرد!از بیماریش در همین حد شنیدم و می دونم بدنش یک جور کمبود پروتئین  داشته که به دلیل عدم رسیدگی به موقع و نخوردن غذای مقوی بیماری شدت پیدا می کنه تا به نقطه عطف و غیر قابل درمان میرسه!

یعنی بیماری که درمان ۱۰۰٪ داشته به دلیل نداشتن وضعیت اقتصادی مطلوب منجر به مرگ می شه!

زن خورموجی ساکن یکی از روستاهای اطراف خورموج(نزدیک به عسلویه)است که شکم گرسنه فرزندانش اونو مجبور میکنه کیلومترها از شهر و دیارش دور شه و و نیمه شب  از خورموج بزنه بیرون و ساعت ۸ صبح در خانه امثال مارو بزنه شاید اون روز با کلی جنس و خوراکی و پول برگرده و شاید یک روز حتی پول برگشت به روستاشو هم نتونه جمع کنه!

اون روز خیلی فکر کردم و مدام چهره معصوم اون دختر ۱۷ ساله در ذهن و فکرم نقش می بست.دختری که مثل همه ی ما آرزو ها و امید های فراوانی برای زندگی داشت!

اون که حیف شد اما شاید بشه جلو پرپر شدن یکی دیگه رو گرفت!

حالا که کسی به فکر ما نیست بهتره که خودمون فکر همدیگه باشیم!

 

 

۶ اردیبهشت ۸۹

+ نوشته شده در  دوشنبه ششم اردیبهشت 1389ساعت 3:1  توسط arkm  | 

...!

اول از همه بايد بگم من اصلا اهل قلم و نوشتن نيستم اما به اين عادت زيبا علاقه دارم و معدود دوستاني هم دارم که واقعا زيبا مي نويسند و اگر بخوام روراست باشم (که از ابتدا اين قرارو با خودم گذاشتم<صداقت>)لذت خواندن مطالب همين دوستان اشتياق منو براي نوشتن زياد کرد.

 

اگه بخوام يک مقدار خودمو شرمنده کنم و از خودم نعريف کنم مي تونم به هوش سرشارم در ريدن تو حال همه ي کسايي که در يک  جشن تمام کمال هستند و بهشون خوش مي گذره و يا سعي مي کنن بهشون خوش بگذره يا اينکه کنسل کردن يک قرار دوستانه يک ساعت قبل از موعد مقرر شده يا غيبت طولاني به طور ناگهاني طوري که شب قبل از اون با همه بگو بخند بلند بالا و به قولي نقل مجلس!

البته يه سري اخلاق بدم دارم که هميشه دست و پا گيره و باعث دردسر مي شه مثل رک بودن.صداقت.زير بار حرف زور نرفتن(غد بودن).صداي نسبتا بلند که با يه نيش گاز تبديل به داد مي شه و چندتا خصوصيت بد ديگه که هر موقع يادم اومد لابه لاي حرفام بهتون مي گم.

 و اما نکاتی در مورد این وبلاگ :

اين وبلاگ عرفاني نيست.                                                                                               

اين وبلاگ شب شعر نداره.

اين وبلاگ شايد محتوا نداشته باشه.(از نظر بعضيا مثل خودم)

اين وبلاگ ممکنه  وبلاگ هم نباشه.

من از اسم گذاشتن بدم مياد.

من از محدود کردن بدم مياد.

من از حصار کشيدن بدم مياد.

ولی این بدین معنا نیست که قانون و قانونمندي رو دوست ندارم اما قانون گذار کيه؟يه آدم؟

صلاحيت اين قانون گذارو کي تغيين مي کنه؟سيستم؟

سيستمو کي پايه گذاري مي کنه؟آدماي ديگه؟

معنای لقوی قانون:

قانون مسیری است که توسط حکومت یا جامعه برای رشد انسان و جامعه تعیین می شود.

معنای کاربردی قانون:

قانون اراده حاکم است و چیزی والاتر از آن نیست.

 و ساده تر:

قانون به سادگى چيزى است كه حاكم مى خواهد.

من که نفهمیدم بالاخره معنی واقعی قانون کدومه.شایدم هیچ کدوم و شاید هر دو!

یعنی یک کلمه(قانون)می تونه چند تا معنی و مفهوم نزدیک به هم اما کاملا متفاوتو داشته باشه؟

شاید بهتر باشه یه تعریف جدید برای فانون پیدا کنم.تعریفی فقط در حد و اندازه های وبلاگ کوچک خودم!

 

                                       " آدمیت در حد و شان پیدایش خلقت "

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------

دیروز دوستی دعایی برام کرد و من دوست دارم اینجا بنویسم

"خدایا کاری کن مهر و محبتت از وجودم بیرون نرود"

 

 ۲۴ اسفند ۸۸

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و چهارم اسفند 1388ساعت 15:43  توسط arkm  |